Κύμβαλα αλαλάζοντα

«Ο χρόνος είναι χρήμα / στην κουζίνα Λαγκοστίνα / τη ζωή σου είναι κρίμα / στην κουζίνα να περνάς». Το θυμάστε το άσμα που έντυνε τη διαφήμιση; Προσωπικά, απ’ έξω, όπως φαίνεται, αν και τα διαφημιζόμενα προϊόντα ίσα που γλείφουν τη μνήμη του εγκεφάλου μου, με ελάχιστη πλέον χωρητικότητα, παρ’ όλες τις εκκλήσεις στα γατόνια του τεχνικού τμήματος για αναβάθμιση. Ίσως έτσι να ’ναι καλύτερα, παρά να καταλήξω ατάλαντος παρτενέρ, κολλητός του Φρανκεστάιν.

Παρενθετικά, ανακαλώ το ποιηματάκι και διερωτώμαι αν ο συντάξας αυτό ζήτησε την άδεια για χρήση μέρους του από τον συγγράψαντα αρχαίο αυτού πρόγονο, ή αν ο αρχαίος αυτού πρόγονος ανταποδοτικό τι ζήτησε για την εκχώρηση των πνευματικών του δικαιωμάτων. Ή μήπως το «δει δη χρημάτων» ουδεμία σχέση έχει με το διαφημιστικό προϊόν, οπότε αθώος ο κατηγορούμενος περί του αδικήματος του copy-paste, αθώος και ο κατήγορος, στην περίπτωση που ελλόχευε υποψία περί μαύρου ανταποδοτικού οφέλους;

Έχουν δεν έχουν περάσει πέντε χρόνια από ένα ηλιόλουστο πρωινό Σαββάτου, όταν έπινα την εσπρεσάδα μου παρέα με έναν φίλο τραπεζικό – για την αποκατάσταση της αλήθειας, πρώην φίλο, ή νυν φίλο με προϋποθέσεις, αν μπορεί να υπάρχει τέτοιος.

Μεταξύ των διαφόρων κοσμητικών με τα οποία έραινε τον φρέντο ξεστόμισε μία λέξη που στα αφτιά μου ήχησε σαν κατσταρολικό σκεύος, όμοιο με της διαφήμισης, σε προχωρημένη όμως αποσύνθεση: «στοχοποίηση», τουτέστιν: Για να συνεχίσει κάθε υπάλληλος να διατηρεί τις ελπίδες του περί εξασφάλισης της εργασίας του (στη χειρότερη περίπτωση) ή περί ανέλιξης στις ανώτερες τάξεις (στην καλύτερη περίπτωση),  έπρεπε να εκπληρώσει τους στόχους που έθετε η φάμπρικα: να την πέσει αγενώς στον οφειλέτη, να την πέσει ευγενώς στη γυναίκα τού οφειλέτη, να την πέσει σεμνοπρεπώς στα τέκνα τού ζεύγους, να την πέσει comme il faut στα πεθερικά τού ζεύγους, να την πέσει ευσχημώνως στους φίλους τού ζεύγους, να τη πέσει ημιπροστύχως στους γκόμενους/γκόμενες ενός εκάστου των διαβιούντων μελών, και πάει λέγοντας. Προκειμένου λοιπόν η διοίκηση της τράπεζας να μη ροκανίσει χρόνο (δηλαδή, χρήμα) για να συντάξει ένα πλήρες σχέδιο επίθεσης (σε ποιους την πέφτουμε, πώς την πέφτουμε, γιατί την πέφτουμε, πώς θα γίνει να μη μας την πέσουν), επιστράτευσε όλη το διανοητικό της think tank, το οποίο απεφάνθη ότι όλα τα ανωτέρω εμπεριέχονται στην άκαυλη τούτη λέξη.

Με την πάροδο του χρόνου, στον χορό μπήκαν και άλλες φάμπρικες κατσαρολικών, η κάθε μία εκ των οποίων, αφενός για να διαφημίσει την πραμάτεια της με το ελάχιστο κόστος, αφετέρου για να εξέλθει νικηφόρα στον ανώμαλο δρόμο των ανώμαλων μυαλών, εφηύρε τα δικά της αλαλάζοντα κύμβαλα: ανωτατοποίηση, γυναικοποίηση, θηλυκοποίηση, εκδημοκρατικοποίηση, οραματοποίηση, αποσπουδαιοποίηση, καθημερινοποίηση, παιχνιδοποίηση, απουσιοποίηση, γραφειοκρατικοποίηση, επαναστατικοποίηση, διαλυτικοποίηση, φυσικοποίηση, φελαχοποίηση, συνταγοποίηση, συνολικοποίηση, σεξουαλικοποίηση, σαλατοποίηση και άλλα ων ουκ έστι αριθμός.

Και για να μη φανεί πως κατηγορώ όλα τα κατσαρολικά, σπεύδω να σημειώσω ότι το δικό μου διατηρεί ακόμα εν δεύτερο αυτοσεβασμού: «αρχικοποίηση» μου επισημαίνει με το που πάω να βγάλω το ψωμί μου, «έξοδος από το newsasset» υπενθυμίζει όταν το έχω βγάλει. Εύχομαι να μην παρασυρθεί από τη εξοδοποίηση των συναδέλφων μου που συντελείται στο όνομα της μνημονοποίησης, ισοδύναμης της κολλυβοποίησης της γαστέρας τους.

This entry was posted in work. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s